Dinsdag 8 december
10 december 2015 - Míthimna, Griekenland
Opstaan is nooit iets geweest wat ik graag doe...maar nu sta ik direct naast bed. Om 09.00 uur moeten we in hotel panzolinos zijn. Geen ontbijt, helemaal prima, ik krijg straks vast koffie en dat is okay ;-)
Vrijwilligers van de stichting worden ondergebracht in 3 versverschillende locaties. Allemaal dicht bij elkaar, tegrn Centrum Molyvos aan. 600 inwoners in Molyvos, maar in de zomer zwart van toeristen. Te snappen want het is hier prachtig prachtig! Het hotel waar dagelijks in de avond een algemeen overleg is en nu dus ook mijn eerste kennismaking met medische team is, is in 2 woorden: adembenemende plek. Pieter (hoofd medisch team) is verhinderd maar Damiaen (huisarts) is hier al halve week en neemt Alien en mij mee op pad. Fantastische kerel. Hij vertelt veel en doet dat met nu en dan een kwinkslag. Hij heeft Max ook bij zich. Max studeert geneeskunde en met zn 4-en gaan we in een half verrotte jeep op pad. Eiland verkennen.....hahaaa door ramen die zo vies zijn dat we geen snars zien. Dak eraf dan maar...
Met wapperende haren zit ik in de laadbak. We rijden terrein af van het hotel, naar rechts en dan begint de zgn " dirt road" ook gelijk. Een zanderige weg vol kuilen van ong 13 km lang, langs de kust. Slik....deze weg zal ik zelf dus ook al slippend moeten rijden straks...En dirty zal deze weg zeker worden stel dat het gaat regenen. Maar dirty is het nu ook omdat er overal lekke boten liggen aan de kust. Zwemvesten, natte vieze kleren, schoenen, emergency blankets, plastic flesjes. Het milieu lijdt mee ....
De eerste stop is al snel bij de medische post. Deze is gevestigd in de serre van restaurant Eftalou. De eigenaar vindt het goed dat de stichting daar vluchtelingen die medische zorg nodig hebben opvangt. Aan de kust (zee is op 30 meter afstand) wordt de eerste opvang gedaan, maar is medische hulp in vorm van zuurstof, medikatie, verbanden nodig, dan kunnen we deze post in. Een gaskachel maakt het er aangenaam warm.
Het ritje eindigt in Scala. Damiaen heeft ons alle uitkijkpunten laten zien en verteld wat het gebied vsn de stichting is en waar andere hulporganisaties werken. Uiteraard is er samenwerking, maar goed om te verspreiden. Op dit moment komen er aan de kust hier bij de medische post in de omgeving weinig aan. Stukken minder dan 1 week geleden. Door het verdrag met de EU surveilleert Turkeije veel meer. We zien de kustwacht door de verrekijker. Vluchtelingen zoeken een andere oversteek en komen nu aan bij Mytilini dik 50 km verder (bij de luchthaven) en dat is 5 kwartier rijden. Er worden dan ook 3 soorten shifts gedraaid: * op de medische post overdag, voor als er toch boten aankomen, * savonds van 18.00-23.00 op de dirt road en snachts telefonisch bereikbaar zijn en * nachtdienst bij de luchthaven in Mytilini.
Damiaen legt het allemaal uit. Welke portofoon, welke crashtas, wie belt wie etc...
De middag vullen we met hand- en spanwerk. Met name de kleding sorteren die ik mee heb genomen THANK YOU ALL!! want dat is veel en komt hier zoooo van pas!
Na de dagelijkse meeting van 17.30 waar we ook Pieter zien, gaan we met elkaar eten bij...de griek...Hoe verrassend. Het is gewoon gezellig. Bont gezelschap en lekker eten. Behalve de dirt road-dienst is iedereen er.
Als Alien en ik teruggaan van het restaurant naar ons appartement doen we daar 30 minuten over ipv 3 minuten. Echt geweldig. Ik kom er eerlijk voor uit dat ik geen richtinggevoel heb...maar voor Alien was dit toch even een pijnlijk moment moment...
Douchen en een kruik van waterfles...again. Heerlijk.
0 medische handelingen verricht maar wel een goed gevoel over het inwerkschema! Zien wat de nieuwe dag brengt...
Ik ben hier niet voor niets...wat ligt er in het verschiet?
Vrijwilligers van de stichting worden ondergebracht in 3 versverschillende locaties. Allemaal dicht bij elkaar, tegrn Centrum Molyvos aan. 600 inwoners in Molyvos, maar in de zomer zwart van toeristen. Te snappen want het is hier prachtig prachtig! Het hotel waar dagelijks in de avond een algemeen overleg is en nu dus ook mijn eerste kennismaking met medische team is, is in 2 woorden: adembenemende plek. Pieter (hoofd medisch team) is verhinderd maar Damiaen (huisarts) is hier al halve week en neemt Alien en mij mee op pad. Fantastische kerel. Hij vertelt veel en doet dat met nu en dan een kwinkslag. Hij heeft Max ook bij zich. Max studeert geneeskunde en met zn 4-en gaan we in een half verrotte jeep op pad. Eiland verkennen.....hahaaa door ramen die zo vies zijn dat we geen snars zien. Dak eraf dan maar...
Met wapperende haren zit ik in de laadbak. We rijden terrein af van het hotel, naar rechts en dan begint de zgn " dirt road" ook gelijk. Een zanderige weg vol kuilen van ong 13 km lang, langs de kust. Slik....deze weg zal ik zelf dus ook al slippend moeten rijden straks...En dirty zal deze weg zeker worden stel dat het gaat regenen. Maar dirty is het nu ook omdat er overal lekke boten liggen aan de kust. Zwemvesten, natte vieze kleren, schoenen, emergency blankets, plastic flesjes. Het milieu lijdt mee ....
De eerste stop is al snel bij de medische post. Deze is gevestigd in de serre van restaurant Eftalou. De eigenaar vindt het goed dat de stichting daar vluchtelingen die medische zorg nodig hebben opvangt. Aan de kust (zee is op 30 meter afstand) wordt de eerste opvang gedaan, maar is medische hulp in vorm van zuurstof, medikatie, verbanden nodig, dan kunnen we deze post in. Een gaskachel maakt het er aangenaam warm.
Het ritje eindigt in Scala. Damiaen heeft ons alle uitkijkpunten laten zien en verteld wat het gebied vsn de stichting is en waar andere hulporganisaties werken. Uiteraard is er samenwerking, maar goed om te verspreiden. Op dit moment komen er aan de kust hier bij de medische post in de omgeving weinig aan. Stukken minder dan 1 week geleden. Door het verdrag met de EU surveilleert Turkeije veel meer. We zien de kustwacht door de verrekijker. Vluchtelingen zoeken een andere oversteek en komen nu aan bij Mytilini dik 50 km verder (bij de luchthaven) en dat is 5 kwartier rijden. Er worden dan ook 3 soorten shifts gedraaid: * op de medische post overdag, voor als er toch boten aankomen, * savonds van 18.00-23.00 op de dirt road en snachts telefonisch bereikbaar zijn en * nachtdienst bij de luchthaven in Mytilini.
Damiaen legt het allemaal uit. Welke portofoon, welke crashtas, wie belt wie etc...
De middag vullen we met hand- en spanwerk. Met name de kleding sorteren die ik mee heb genomen THANK YOU ALL!! want dat is veel en komt hier zoooo van pas!
Na de dagelijkse meeting van 17.30 waar we ook Pieter zien, gaan we met elkaar eten bij...de griek...Hoe verrassend. Het is gewoon gezellig. Bont gezelschap en lekker eten. Behalve de dirt road-dienst is iedereen er.
Als Alien en ik teruggaan van het restaurant naar ons appartement doen we daar 30 minuten over ipv 3 minuten. Echt geweldig. Ik kom er eerlijk voor uit dat ik geen richtinggevoel heb...maar voor Alien was dit toch even een pijnlijk moment moment...
Douchen en een kruik van waterfles...again. Heerlijk.
0 medische handelingen verricht maar wel een goed gevoel over het inwerkschema! Zien wat de nieuwe dag brengt...
Ik ben hier niet voor niets...wat ligt er in het verschiet?
